نام پسرانۀ فارسی از پهلوانان شاهنامه
ریشۀ «کَهـرُم» که «کُهـرُم» نیز آمده است، به درستی پیدا نیست. شاید «کُه» به معنای «کوه» + «رُم» باشد. «رُمیدَن» در زبان کُردی و در همدان و برخی گویشهای دیگر به معنای فرو ریختنِ دیوار یا سقف است. «کُهـرُم» یعنی نیرومندی که کوه را میتواند فرو بریزد.
