ریشه کلمه عصا

«عَصا» به معنای «چوبدستی» مؤنّث معنوی مجازی است؛ به همین دلیل در قرآن کریم آمده است:

﴿ما تلک بیـمینک یا موسی﴾

و با اسم اشارۀ مؤنّث «تلک» اشاره شده است.

مثنّای آن «عَصَوان»، جمع قِلّت «أَعْصـی» و جمع کثرت «عُـصـیّ» است.

در زبان کُردی گوچان به معنای عصاست.